|
 |
Ons vertrek
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
28 December 2007 | 10:33:46
|
Vanmiddag vertrekken we voorgoed.
Vanmorgen zijn de diploma uitreikingen van de jongvolwassenen en uiteraard is dat een heel belangrijke gebeurtenis. Lub is, terecht, trots op de engelse klas en dat zal hij ze laten merken ook.
Na de uitreiking vertrekken we naar Cusco waar we nog een aantal dagen blijven. Om af te kicken en niet ineens weer thuis te zitten gaan we nu 2 maanden door Zuid Amerika trekken. Een prachtig vooruitzicht.
We zullen niet in een gat vallen, waar we wel eens voor gewaarschuwd worden.
Wel zullen we een groot aantal mensen heel erg missen. Dat is zeker. Veel van de mensen die hier werken, de kindertjes, de klas van Lub uiteraard, waar we zoveel mee hebben meegemaakt, Lisette niet te vergeten, onze gast voor 5 maanden, een aantal van de reisbureaucontacten zoals onze belgische vriend JP in Lima en onze vrienden uit Cusco die ervoor gezorgd hebben dat ons verblijf zo extra interessant en prettig is geweest. Ik weet dat je in 48 uur terug bent als je wilt maar dat zal denk ik toch niet zo snel gebeuren. Het zal dan allemaal anders zijn. De herinneringen en foto's moeten het maar gaan doen voor ons.
Henkjan, nogmaals dank voor het maken van mijn weblog.
Daar ik me nog niet echt verdiept heb in punt.nl dit jaar stap ik voor de vakantie die nu volgt weer over op mijn oude website. Mocht er interesse zijn voor het volgen van onze reis door Zuid Amerika dan verwijs ik graag naar
heel veel dank voor jullie leuke support het afgelopen jaar. Dat was altijd enorm welkom!!!!
groetjes
Lub en Ellen
|
|
|
|
vandaag de laatste engelse les
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
19 December 2007 | 00:55:10
|
Vandaag heb ik mijn mappen engels ingeleverd.
De laatste les zit erop. We hebben, zoals vorige weken, I Wish You A Merry Christmas geoefend. Overigens doe ik al een poosje de lessen samen met 2 leerlingen van Lub. Op dinsdag helpt Sucy me en op vrijdag Janet. Tenslotte spreken zij tegenwoordig engels dus wat dat betreft is het níet meer nodig de lessen door een buitenlandse vrijwilliger te laten doen m.i. We doen het dus samen en dat gaat voortreffelijk.
Sucy geeft les
Janet geeft les
en dan heb ik tijd voor een lolletje, Arnol en ik vormen een gezinnetje terwijl Sucy les aan het geven is
|
|
|
|
mi feliz cumpleaños
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
15 December 2007 | 22:15:42
|
Vandaag ben ik jarig. Net zoals bij Lubs verjaardag stond om 7.00 uur de practisch voltallige klas van LUb al voor de deur met een taart en warme chocolademelk. Ontzettend leuk van die lieve mensen.
Om 10.00 uur kwamen de mensen die bij ons werken. Christiaan had zijn gitaar bij zich en Walter vroeg me ten dans
alsof het allemaal nog niet genoeg was, zijn we vervolgens bij Tommy, Helena en de kinderen taart gaan eten. Alle kinderen hadden een mooi toespraakje, een prachtige tekening en er werd natuurlijk in 3 talen gezongen (incl nederlands)
Vervolgens zijn we met een aantal gaan lunchen in Tunupa, een restaurant aan de Urubamba rivier met een heerlijk buffet. Onze Cusco vrienden waren ook gekomen wat ik ontzettend leuk vond.
Het is nu pas half vijf, de feesten zitten erop. Het was een ontzettend leuke dag. Gek idee, dat de mensen waarmee je nú je verjaardag viert, je waarschijnlijk nóóit meer je verjaardag viert.... Behalve Lub dan natuurlijk!
|
|
|
|
de container is gearriveerd
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
12 December 2007 | 13:23:09
|
2 logjes geleden heb ik er al eea over geschreven en óók wat foto´s geplaatst. Binnen een paar uur was de container uitgepakt. Zie ook de foto´s 2 logjes hieronder.
Er was nog een leuke anecdote, waar de onderstaande foto bijhoort.
In Nederland stonden alle dozen in de garage van de familie Rob van Engelen. Tijdens het inpakken hebben véél mensen geholpen. Ook mensen die de garage van Rob van Engelen niet kennen. Toen eenmaal de container het ruime sop gekozen had merkte Rob: Potver, waar is mijn mooie gele mountainbike? Wat bleek, de overenthousiaste hulptroepen hadden de gele mountainbike van Rob ín de container geplaatst. Nu kreeg Lub van de week een mailtje, die gele fiets in de container, Lub... die is voor jou.
Rob, speciaal hier een foto van Lub met zijn nieuwe gele fiets!
dan heb ik hier ook de kruiwagen van Hermine herkend volgens mij:
voor verdere foto´s van het uitladen van de container, zi e 2 logjes lager.
Overigens heb ik ook een enorm leuk filmpje gemaakt van het overgooien van dozen in een lange rij van mensen maar ik ben niet zo technisch dat ik weet hoe dat hier op de log te krijgen!
Reken maar dat er práchtige kerstpakketten gemaakt kunnen worden voor de komende feestdagen, voor heel veel mensen uit de hele buurt!
En Han, als je woensdag aankomt kan je metéén aan de bak! 
|
|
|
|
een prachtig staaltje Incacultuur
Goed doel | het project van dag tot dag
|
10 December 2007 | 01:42:15
|
Woensdag was een bijzondere dag voor ons. Allereerst omdat woensdag de laatste dag was van onze vrienden Ton en Eshter. Ton en Esther kennen we vanaf de eerste week dat we in Peru zijn. Zij werkten voor de Stichting Hope. Esther maakte daar o.a. het jaarverslag en de begrotingen en zo hebben we veel aan elkaar gehad dit jaar op ´zakelijk´ gebied maar nog meer op het punt van samen wandelen, eten enz. Ja, raar idee, als we nu naar Cusco gaan, zijn Ton en Esther er níet meer. Goed, we zullen elkaar in Belgie of Nederland weer ontmoeten. Dat is wel zeker! En daar kan je óók mooi wandelen.
Maar waarom was woensdag óók bijzonder? De zoontjes van Leonarda en Sucy (zie ook stuk over kooklessen van Lub) deden mee aan een danswedstrijd. Sucy vroeg ons of we wilden komen kijken. Okee, je wil mensen toch een plezier doen dus dat wilden we wel.... Maar eenmaal in de sportzaal van Urubamba waar dit festijn plaatsvond werden we eigenlijk wel héél enthousiast. Er waren zeker 3500 mensen aanwezig. De kinderen waren allemaal in prachtige klederdracht en toen het festijn begon bleek dat ze schitterend konden dansen. De zoontjes van Sucy en Leonarda zijn 5 jaar oud en ze liepen daar te dansen alsof ze nooit anders deden. Een ontroerend schouwspel. Heel Urubamba en omstreken waren aanwezig en het publiek was dolenthousiast.
Helaas hebben ´onze jongetjes´ niet gewonnen. Aan onze aanmoedigingen heeft het níet kunnen liggen!
Sebastian is trots op zijn prestaties, en terecht! |
|
|
|
De container is vrijgegeven!!!!!
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
01 December 2007 | 16:26:27
|
Momenteel zitten Lub en ik in Cusco maar zojuist kreeg ik via Han Reker (moet je nagaan! via Nederland) de heuglijke mededeling dat de langverwachte container in Lima is vrijgegeven en dinsdag bij ons in Urubamba zal aankomen.
Ik zal eens wat sjouwkleren uit mijn kast trekken én natuurlijk mijn fototoestel. Ik zal een mooie serie maken speciaal voor iedereen die zo hard aan dit proces heeft meegeholpen.
Dinsdag meer nieuws! (van uw reporter in Urubamba  ) 
de container is gearriveerd! om 11.10 plaatselijke tijd!
|
|
|
|
kookles van señor Lub
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
26 November 2007 | 02:33:19
|
Vanochtend om 7.50 uur vertrokken onze eerste gasten (2 noren). Om 9.00 uur vertrok het tweede stel (2 nederlanders die een aantal maanden door zuid amerika fietsen terwijl ze vorig jaar een jaar door Azie hebben gefietst, erg interessant) en om 13.00 uur vertrok het laatste stel gasten, Irene van back2nature met haar nicht Carolina.
Dat betekende dus dat we vanmiddag en vanavond géén gasten zouden hebben. Een goede gelegenheid voor een kookles door señor Lub.
Wij hebben hier in Casa Kuychi een aantal mensen werken. Ten eerste Irma. Irma werkt hier in principe 6 dagen per week maar draait haar hand er níet voor om zondag ook te komen als nodig.
Ten tweede, Leonarda, die gedurende dag dag in het dagcentrum kookt voor alle kinderen (en dat is een enorme klus kan ik vertellen). Ten derde Martha, eigenlijk de assistente van de dokter maar op drukke dagen helpend met de ontbijtjes vóór 9.00 uur en tenslotte Sucy, een leerling van LUb die tegenwoordig bij ons werkt als het te veel voor Irma wordt in de middagen, en ik kan zeggen, we hebben zó veel gasten gehad de laatste maanden dat we dolblij zijn geweest met de oplossing van Sucy.
Nou maakt Lub hier wel eens eigen kippensoep en ook maakt hij wel eens een heerlijke nassi. De dames krijgen altijd wel een portie als Lub gekookt heeft en nú was het een uitgelezen moment (geen gasten, én zondag) om de dames kookles te geven. Om 14.00 uur zijn ze gekomen, Sucy en Leonarda hadden hun zoons bij zich en Irma haar dochter. We zijn begonnen met thee met taart (van Naomy, een fantastische bakker hier in de buurt) en daarna zijn Lub en de dames gaan koken. De hele middag hebben ze met zijn vijven in de keuken gestaan. Irma´s dochter en ik hebben de tafel gedekt, de knulletjes hebben een video gekeken en om 18.00 uur konden we aan tafel.
Het eten was fantastisch. En tijdens het eten... voelde ik al dat ik deze lieve vrouwen zal gaan missen volgend jaar.... Stuk voor stuk.
vlnr Irma, Leonarda, Sucy, Lub en Martha
allemaal aan tafel, Lub schept op!
|
|
|
|
Casa Kuychi, hoofdsponsor van het voetbalteam
Goed doel | algemeen
|
18 November 2007 | 18:25:00
|
Vandaag zijn we voetbal gaan kijken. Hou ik dan van voetbal? Nee, dat niet. Maar we zijn ´hoofdsponsor van het team van Niños del Arco Iris.
Dat kwam namelijk zo. Een aantal leraren, medewerkers en leerlingen hebben een voetbalteam opgericht en hebben een aantal weken geleden Lub al eens gevraagd of hij bereid was hun lidmaatschap in de competitie te sponsoren. Túúrlijk was Lub dat.
Nu vorige week, kwamen ze bij Lisette, dat alle andere teams waartegen ze speelden een mooi tenue hadden en ´ons´ team níet. Of Lisette 15 tenues wilde sponsoren. We hebben hier een vergaderingetje gehouden (Lub, Lisette en ik) en kwamen tot de conclusie dat ´onze´ jongens er pico bello uit horen te zien en hebben dus ingestemd. Lisette heeft erbij gezegd: de tenues hebben jullie te danken aan Casa Kuychi (zie hieronder voor uitleg).
2 dagen later werden trots de tenues geshowd. Prachtige shirts en broeken en mooie kniekousen. Op de voorkant het logo van Niños del ARco Iris en op de achterkant heel groot..... de hoofdsponsor:
CASA KUYCHI. Dat vonden we een geweldig leuke geste van de boys. We zijn dan ook tróts op ons team en zijn vanochtend gedrieen langs de lijn gaan zitten om ´onze jongens´ aan te moedigen.
Het heeft helaas niet mogen baten. Met 2-0 verloren. (Wij hebben er nog over gedacht of we de scheidsrechter moesten omkopen toen het mis dreigde te gaan maar we hebben besloten aan deze corruptie maar níet te willen meedoen.
Lisette en ik vonden eigenlijk dat deze week de lessen voor de spelers gestaakt moesten worden en er alleen nog maar gevoetbald mocht worden om te trainen voor volgende week maar daar stak Lub al een stokje voor. De leerlingen engels móeten naar les. Dat is toch nog net iets belangrijker dan de voetbalresultaten van ónze jongens.
nog niet alle tenues zijn klaar. Maar het ziet er toch al professioneel uit he?
de hoofdsponsor ´Casa Kuychi´ pontificaal achterop het shirt
Bíjna een doelpunt!!! (maar nét niet)
Uitleg Casa Kuychi
Op het terrein heb je een aantal gebouwen: het familiehuis, de bungalows, het dagcentrum en Casa Kuychi. Dit laatste is het gebouw bedoeld voor de vrijwilligers en gasten om te eten.
|
|
|
|
Antóóóóónia
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
14 November 2007 | 23:00:21
|
Vandaag zijn we een varken gaan kopen. Niet een stúk varken maar gewoon een écht levend varken.
Dat komt namelijk zo; Lisette (inmiddels bekend bij mijn lezers) is goed bevriend met Octavio (een leerling van Lub). Lisette is vorige week uitgenodigd om varken te eten bij Octavio. Dat varken was er een die de familie al gedurende een jaar heeft vetgemest, speciaal voor allerheiligen. Dat is een gewoonte hier.
Het eten was erg gezellig en uiteraard moest er op één of andere manier een varken komen voor volgend jaar. En dat bracht Lisette op een idee: WE GAAN EEN VARKEN KOPEN!
Lisette en ik hebben dit uitje van te voren uiteraard voorbereid. We zijn vorige week al even naar de markt geweest om te zien hoe zoiets werkt. We werden er niet vrolijk van. De gekochte varkens krijsten als gekken. Zó wilden wij het met ons varkentje níet aanpakken. Hoe wel? Daar hebben we de rest van de week góed over nagedacht.
Vandaag was het dus zover. Octavio, Willeke (een vriendin uit Cusco die het ook gráág mee wilde maken), Lisette en ik zijn ná de engelse les naar de markt getogen.
Er waren slechts 6 varkens nog te koop. De meesten zagen er miezerig uit en ééntje had een vervelend hoestje. En toen... zagen we een heel mooi gevlekt varkentje. Lisette was er meteen weg van en heeft m zonder dralen gekocht (Willeke, wiens vader varkens houdt, knikte instemmend).
We hebben gevraagd hoe het beestje heette, dat bleek Antonia te zijn. Een mooie naam vonden we.
We hebben een mooi tuigje gekocht om m mee naar huis te kunnen nemen want we vonden dat onze Antonia níet in een zak hoefde. Binnen mum van tijd wist iedereen dat het varken van de blanke dames en de Peruaanse knul Antonia heette op de markt. Grote lol natuurlijk.
We zijn met zijn allen in een taxi gestapt, Antonia wilde graag vóórin zitten zodat ze naar buiten kon kijken en zijn zo naar Octavio´s huis gereden.
Octavio´s familie vond ons varken ook prachtig.
Trouwens.... oordeel zelf maar!
|
|
|
|
Andere Nederlandse stichtingen in Cuzco
Goed doel | ontmoetingen
|
09 November 2007 | 02:31:49
|
Sinds april al hebben we contacten met een aantal andere stichtingen in de buurt (althans, in Cusco). Eén keer per maand eten we samen, soms borrelen we of maken een mooie wandeling op zondag met een aantal van hen en soms ontstaan er spontane afspraken.
De stichtingen waar het om gaat zijn:
Stichting Hope: http://www.stichtinghope.org/nl/index.asp
Pasalavoz; http://www.pasalavozperu.org/holandes/index_nl.htm
Leren van Elkaar: http://www.donatiewebsite.nl/Leren_van_elkaar
Stichting Inca Educa: http://www.inca-educa.org/index.php?lang=NL
Stichting Vilcabamba http://www.vilcabamba.nl/
Heel interessant om de websites van de verschillende stichtingen eens te bekijken.
Maar goed, waar het nu even om gaat, gisteren zijn Lisette en ik bij de Pasalavoz langsgeweest. Liesbeth, de oprichtster en Elise, een enthousiast vrijwilligster vertellen honderduit over hun activiteiten en laten ons hun mooie project zien.
Pasa la Voz is een stichting die samenwerkt met lokale organisaties (wij zijn bijvoorbeeld ook even bij een lokaal kindertehuis geweest waar we uiterst vriendelijk door Moeder Overste zijn ontvangen) die
zich richten op kinderen in achterstandsituaties.
Pasa la Voz is een kinderpersbureau dat kinderen
afkomstig uit verschillende projecten/tehuizen de kans biedt
kennis te maken met verschillende media. Zij organiseert
daartoe workshops die leiden tot een tweetalige
kinderstraatkrant genaamd Pasa la Voz en een wekelijks
televisieprogramma met dezelfde naam. Beide produkties
worden geheel gemaakt door kinderen, voor kinderen.
Pasa la Voz vormt een netwerk met inmiddels 12 lokale
initiatieven en staat op zo´n manier mídden in de maatschappij. Binnen dit netwerk organiseert zij
cursussen en workshops voor leidinggevenden en personeel. Het belangrijkste doel is de kinderen zelfstandiger te maken en meer eigenwaarde te geven.
Het heeft een museum waar mooie kunstwerken van de kinderen hangen en het geheel straalt een vrolijke sfeer uit. Lisette en ik zijn onder de indruk van het werk van deze stichting en gaan na een bijzonder gezellig en gastvrij dagje enthousiast weer op huis aan.
Fijn om te zien wat er om ons heen gebeurt! Het wordt tijd om ook het werk van de andere stichtingen eens góed te bekijken. Borrelen en etentjes met deze mensen is leuk maar de projecten bezoeken is uiteraard uiterst leerzaam en inspirerend.
 l
liesbeth, de oprichtster van Paza la Voz
|
|
|
|
de Incatrail
bijzondere gebeurtenissen
|
30 Oktober 2007 | 18:06:24
|
vrijdagochtend zijn Henkjan, Tania en Esther vertrokken naar het regenwoud. Donderdag heeft Tania een daverend concert gegeven voor de leerlingen van het CEO. Zij is nl operazangeres en wat voor één. Het was fantastisch.
Vrijdagochtend vroeg zijn we vertrokken met de klas van Lub op Incatrail.
De leerlingen hebben de voorbereidingen helemaal zelf getroffen. Alles zelf georganiseerd en dat betekent in dat land van bureaucratie véél.
De incatrail is een tocht van 4 dagen wandelen, eindigend op de Machu Picchu. 4 dagen wandelen schrijf ik, het is 4 dagen zware inspanning waarbij de 2e dag het zwaarst is. Dan moet je nl van 3000 meter stijgen naar 4200 meter en daar is weinig zuurstof meer in de lucht om zo´n inspanning te leveren. 3 nachten slapen -op flinke hoogte- in tentjes kortom een zéér avontuurlijke maar inmens mooie tocht.
De klas had kookploegen ingesteld. Iedere dag zorgden anderen voor ontbijt, lunch en diner en zo kon het zijn dat de laatste ochtend om 3.00 uur in de nacht Nestor al pannekoeken aan het bakken was voor de hele ploeg.
De leerlingen die we hebben ´ komen van ver´, zoals we dat noemen. Ze hebben weinig achtergrond en weinig van huis uit meegekregen. Hun zelfvertrouwen is daardoor níet groot in veel gevallen.
Deze tocht, zo is mijn stellige mening, is voor de rest van hun leven van gróót belang. Ze hebben laten zien dat ze kunnen organiseren, samenwerken, tot het uiterste kunnen gaan en wat kunnen bereiken als ze dat willen. Ik ben dankbaar en blij dat we dít hebben kunnen doen.
En wijzelf??? Uiteraard was dit voor ons onvergetelijk en ook voor ons voor de rest van ons leven een zeer belangrijk gebeuren geweest.
altijd vrolijk
|
|
|
|
de gasten van dit weekend én volgend weekend
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
23 Oktober 2007 | 17:14:54
|
Afgelopen weekend zijn Esther den Draak, oud collega van mij én Henkjan (mister PUNTENNEL himself) en Tania (zijn enthousiaste vriendin) hier geland.
Vorige week hadden we een enorme groep Noren de hele week (PFFFFF) en zondagavond kwam een groep met 10 belgen hier maar zondag overdag... hadden we het rustig! Dat mocht ook wel na een week keihard werken. En zo zijn we gezessen, Lub, Esther, Henkjan, Tania, Lisette natuurlijk en ik met de combi waar door de week de kinderen mee naar school worden gebracht gezellig een ritje gaan maken naar Ollantaytambo. Als Lub om zich heen kijkt staat de auto bijna stil. Dan vergeet hij nl te rijden. En zo was het een meer dan relaxed dagje. Overigens, het was rustig op straat. De hele dag. Alle Peruanen moesten binnen blijven om geteld te worden. Van 8.00 uur in de ochtend tot 18.00 uur in de avond.
Maandag zijn de gasten vroeg vertrokken zodat ik met Esther mee kon een mooie wandeling maken. Een wandeling die ik overigens al vaak gemaakt heb maar fantastisch vind. Ik wil een beetje wandelen om te oefenen want eind van deze week gaan we met Lub zijn klas de Incatrail lopen.
We gaan met een man of 16 4 dagen wandelen naar de Machu Picchu. Slapen in tenten enz. Het moet een giga zware tocht zijn met als letterlijk hoogtepunt een pas van 4200 meter waar we overheen moeten. Ik zie er wel een béétje tegenop maar er is geen weg terug meer. Stichting Hope leent ons de tenten, van alle kanten hebben we spullen gekregen en geleend zodat de kosten voor de leerlingen laag zijn. Een aantal van de leerlingen van Lub loopt de Incatrail vaak, als hulpkok of drager. Een aantal ook is nog nooit op Machu Picchu geweest, kortom, het wordt een spannende tocht waar ik ongetwijfeld volgende week nog een hoop over zal vertellen.
Vanmiddag les voor de kleintjes. Henkjan en Tania hebben een grote zak kruidnootjes gegeven voor de kinderen. Dus dat wordt weer eens feest in de klas vanmiddag!
|
|
|
|
feest in Moray
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
14 Oktober 2007 | 23:06:06
|
Soms sla ik wel eens een week over het met schrijven van een logje. Nu zijn het er dan 2.
(zie ook het afscheid van de artsen).
Ik heb al een paar keer geschreven over Lisette. Zij is een gast die hier voor 5 maanden bezig is aan een project over de handen van Peru. Maar Lisette is daarnaast ook heel ondernemend en doet altijd leuke dingen!
Zo ging ze maandag naar Moray, een incasite waar Lub en ik ook dol op zijn hier in de buurt en ze vroeg of ik mee ging. Er was een dansfestijn.
Zo zijn we hier dus samen heengeweest en het was bijzonder. Héél bijzonder.
Hieronder een paar foto´s van het feest in Moray afgelopen maandag.
|
|
|
|
afscheid nemen
Goed doel | overdenkingen
|
14 Oktober 2007 | 22:49:13
|
Uiteraard zijn we weer aan het werk. De lessen zijn weer gestart, voor zowel Lub als voor mij. De gasten zijn gekomen en gegaan van de week en we zitten weer helemaal in het ritme. Dit weekend hadden we bijzonder genoeg geen gasten. Dat gebeurt eigenlijk nooit meer.
Maar, een mooie gelegenheid om naar Cusco te gaan én een mooie gelgenheid om een afscheidsetentje te houden met de tandartsen en de dokter die in Cusco wonen.
De tandartsen werken een jaar op het project. Hiermee kunnen ze een deel van hun beurs aflossen. Dit betekent dus dat er ieder jaar nieuwe tandarsten komen. De dokter is van plan verder te studeren in Lima en vertrekt binnenkort ook.
Vanaf het begin dat we hier zijn kennen we ze al. Maju de dokter, Liz en Nathalie de tandartsen. Tussen de middag lunchen we altijd met elkaar dus we kennen elkaar eigenlijk best goed. Dus dat is naar. Dat ze vertrekken.
We hebben ze meegenomen naar onze vriend Jan Willem van restaurant Tres Mundos. Hier zijn we gestart met een Pisco Sauer(heel Peruaans) met bitterballen (heel nederlands). Daarna heeft Nathalie een schotel ´Willem Alexander´ genomen, dat is een plate patat, salade, bitterballen en kroketten, ik heb een Lomo Saltado genomen, een typisch peruaans gerecht waar ik gek op ben en de overige drie namen een indiase schotel. En dan begrijp je waarom het restaurant van ja Willen Tres Mundos (drie werelden) heet.
Ik zal een foto bijvoegen van bitterballen etende artsen.
Het waren fijne vrouwen die hier hard gewerkt hebben en waarvan ik hoop dat ze een heel mooie toekomst te gemoet gaan!
|
|
|
|
weer terug, weer aan de slag
Goed doel | het project van dag tot dag
|
05 Oktober 2007 | 11:08:19
|
Het is nu 5 uur ´s nachts. We zijn terug in Urubamba. Door mijn jetlag kan ik niet slapen, maar ook een beetje door de opwinding om weer terug te zijn.
We hebben een heel mooie tijd gehad in Nederland, zijn ontzettend blij na 7 maanden familie en een aantal vrienden gezien te hebben maar zijn óók weer blij terug te zijn.
In Lima was het leuk bij Jean Paul Hemelaar, de reisagent waar we sliepen en die we inmiddels goed kennen, we zijn -ondanks de vermoeidheid door de vlucht- met hem en zijn vrouw uit eten gegaan en de aankomst hier in de vallei was súper.
Eerst stonden Esther en Ton, onze vrienden van de bevriende stichting Hope op het vliegveld met een poster ´Welkom terug, Lub en Ellen´. Vervolgens was het welkom op het project ook weer heel goed. Lisette had een grote chocoladetaart met ´welkom´op tafel staan, Helena en de kinderen hadden een welkomsposter op onze deur gemaakt en Irma, die bij ons werkt, had een mooie bos bloemen op onze slaapkamer gezet met een lief briefje. We hebben gezellig bijgebabbeld met Helena en Tommy en Lisette en haar moeder (die op bezoek is), Kortom, allemaal leuk.
Gudrun en Truusje die ons vervangen hebben in de tussentijd hebben het allemaal fantastsich gedaan. Dat wisten we wel, we hebben ons ook geen moment zorgen gemaakt maar wat heel fijn was, ze hadden keurige overdrachtsbrieven en dossiers gemaakt zodat we in heel korte tijd volledig de stand van zaken in ons hebben kunnen opnemen.
En nu... hebben we er gewoon écht weer zin in!
Lub gaat vanochtend al naar zijn klas. Hij staat te popelen. En ik heb vanmiddag de eerste 60 kindjes. En ook dáár ben ik heel blij om.
later meer, ik ga proberen of ik nog een uurtje kan slapen. |
|
|
|
Tijdelijk afwezig
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
09 September 2007 | 17:09:39
|
Ik wil éven laten weten dat we een paar weken 'op vakantie' zijn. Even de familie en vrienden bezoeken en bijtanken om daarna weer in volle vaart verder te gaan.
In de tussentijd overigens, maken we ons géén zorgen over onze taken! Truusje van Hoof en Gurdun van Engelen vervangen ons in de tussentijd en uiteraard gaat dat hélemaal goed. Dat geeft een fijn gevoel.
5 oktober zal ik weer schrijven.
In de tussentijd: mócht ik 'belangrijk' nieuws van Helena, Gudrun of Truusje ontvangen, dan laat ik het weten.
Hasta pronto
Ellen ( en Lub natuurlijk) |
|
|
|
de verjaardag van Lub
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
26 Augustus 2007 | 16:51:01
|
De dag begint goed. Om 7.00 uur staat de hele klas van Lub buiten te zingen. Ze hebben een grote taart en chocolademelk bij zich. Lub is overdonderd. Dit wisten we níet!
Om 7.15 is het dus al feest. Een mooi begin van de (verjaar)dag!
Wat een verrassing!
de klas komt met taart om 7.00 uur am!
om 7.15 zitten we aan de taart!
|
|
|
|
25 augustus, vliegerdag
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
26 Augustus 2007 | 03:48:14
|
Het waait hier in de maand augustus. Iedere dag. En dat is de reden dat de Peruanen in augustus vliegers bouwen.
Maria Elena (de rechterhand en vriendin van Helena) wilde dolgraag een vliegercompetitie in Urubamba en heeft dat dan ook georganiseerd.
450 kinderen hebben zich ingeschreven. Zij hebben allemaal vliegers gebouwd en hebben vandaag acte de presense gegeven.
Vanuit de stichting zijn sponsors gezocht en zo kon het gebeuren dat de eerste prijs een échte computer met printer was! (sponsor: Scotiabank waar de Niños del Arco Iris rekening loopt).
Maar laat ik bij het begin beginnen. Vandaag om 12.00 uur was het verzamelen bij een van de scholen in Urubamba. Daar kreeg iedere kandidaat een nummer. Iedereen mocht zijn vader of moeder als begeleider meenemen. Daar Helena 17 kinderen heeft waarvan een déél meedeed was Lub begeleider van Eddy.
Vanaf de school is een lange optocht naar een open veld gegaan waar de daadwerkelijke wedstrijd plaatsvond.
In verschilldende leeftijdscatagorieen werd deelgenomen. De vlieger van Eddy (en Lub) ging niet al te best.
Een aantal vliegers was écht prachtig. Een Condor, een draak diverse vogels...
Oja, de jury; Pablo Semenario was voorzitter van de jury. Dit is een kunstenaar uit Urubamba maar écht wereldwijd bekend en overal in musea te zien.
Uiteindelijk werden 9 prijzen uitgereikt. Lub en ik reikte de 4e prijs uit; een stereo intallatie. Heel leuk: aangekondigd als de vrijwilligers uit Nederland met een prijs namens de donateurs van de Stichting Niños del Arco Iris/Kuychi
Het was een supergeslaagde dag. Zeer goed georganiseerd. Alleen maar blije gezichten... het is mooi om hier te werken. |
|
|
|
De container kiest het ruime sop!
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
22 Augustus 2007 | 15:46:50
|
Zojuist kreeg ik het volgende mailtje binnen van Han Reker.
Voor hen is de klus geklaard! Het moet een megakarwei geweest zijn waarmee we heel heel veel Peruanen superblij zullen maken. Gigantisch wat dáár moet zijn gebeurd!!!!!!!
De mail van Han:
Hallo Ellen en
Maria Elena
Voor jullie
"goedemorgen" voor ons al een eind in de middag
Ik breng jullie
geweldig nieuws. Onze container is geladen en ..... vertrokken. Ik ben
ongelofelijk blij en opgelucht.
Gisteravond
hebben we met een ploeg van 14 mensen keihard gewerkt om alles uit de opslag
van het kantoor van
Rob te halen en
naar hem thuis te brengen.
Vanmorgen om 7.45
uur waren Jan en ik (en Senne) daar alweer present. Onze container had wat
vertraging
opgelopen
(Nederland, Fileland) en kwam pas om 9.00 uur aan. Was niet erg want intussen
heeft Omroep Brabant
het als
onderwerp met Jan live in de uitzending besproken.
Al was het weer
niet best, het miezerde en later regende het stevig .We zijn toen furieus van
start gegaan. Vriende
van Frans, onze
eigen Bart, Rob, Ellen (van Engelen), mijn Zus Karin, HenkWolters Ingrid van Zuylen, onze
nieuwe vrijwilligster Astrid Geel.
Als een grote
werkploeg zijn we in ketttingen gaan staan om alle dozen uit de parterre van
Rob en Ellen (van Engelen) te krijgen.
Jan,
Senne en Mark
hebben het meeste werk in de container gedaan.
Jan is de stapelbaas en Mark -
die heel lang is - heeft de
bovenste gaatjes
gevuld, daar waar Jan weer niet bij kon. Nadat we de chauffeur van de
vrachtwagen verwend hadden met koffie en broodjes
trok ook deze man
zijn jas uit en begon te sjouwen.
We kregen nog
bezoek van het Eindhovens Dagblad, ook leuk. en ongelofelijk maar waar om 11.15
uur was de
container vol.
Nog een
ontzettend positieve ervaring gisteravond. Jac van Stratum had electrotechnisch
gereedschap beloofd en
hij kwam trouw
dat brengen. Hij was meteen "om" hielp met dozen slepen en beloofde
nog vanmorgen nog meer spullen
te brengen. Dus
... vanmorgen nog 6 boormachines, 6 gereedschapskisten, heel veel draad,
stopcontacten, schakelaars
kroonsteentjes,
transformatoren gekomen. Aanvankelijk hadden we nog niet veel spullen voor de
electriciteits klas maar nu ....
Onze klus zit
erop ! Ellen en ik hebben een gat in de lucht gesprongen. Omdat Ingrid
niks fysieks kan heeft zij de
foto's gemaakt,
die komen nog maar ik heb er ook enkele gemaakt.
Senne heeft
ervoor gezorgd dat ze verkleind werden en ik heb ze aan deze email gekoppeld.
Dus ... in de
bijlagen een aantal foto's van onze klus en de zegel die op de container zit.
Verder de definitieve
paklijsten in
zowel Nedelands als Spaans.
Hij is vertrokken
naar Rotterdam voor de vergassing. De papierwinkel maken we komende week in
orde en dan gaat hij de boot op.
Op werelddierendag
krijgen jullie de
container aan land in Peru.
Heel veel groeten
van mij en een grote groep mensen met spierpijn.
 ![]()
|
|
|
|
Opa en Oma dag
Goed doel | het project van dag tot dag
|
19 Augustus 2007 | 14:16:54
|
Uiteraard is de aardbeving deze week de gebeurtenis die het meeste indruk heeft gemaakt. Niet dat wij er hier veel van meekrijgen maar we horen het van mensen in Lima en eigenlijk ook gewoon uit Nederland. Het is een grote catastrofe. De stad Pisco is gewoon weggevaagd en in Paracas, waar we vorig jaar pinguins zijn gaan bekijken zijn hele rotsformaties verdwenen. Luguber allemaal en uiterst triest.
We hebben er natuurlijk flink bij stilgestaan op het project maar we hebben ook vrolijke gebeurtenissen gehad. Zo hebben we deze week een ´opa en omadag´ gehad. Iedereen -de kinderen én de beroepsopleiding- mocht zijn opa en oma meenemen naar het project. Alle klassen hadden een voorstelling of een activiteit voorbereid. Wat mij betreft waren de toppers de engelse klas van Lub en de computerklas.
De engelse klas had een danswedstrijd georganiseerd waarbij alle opa´s en oma´s meededen, meestal met hun eigen kleinkinderen en de computerklas had een eetwedstrijd georganiseerd. Er werden 3 stokoude oma´s en een stokoude opa uit het publiek gehaald die zo snel mogelijk een bord eten moesten opeten. Het was zo´n idioot gezicht.
Aan het eind van de activiteiten kreeg iedere oma een zak met kleding mee naar huis en degenen die het minst goed konden lopen werden met het busje weggebracht. Overigens stond de medische practijk ook de hele ochtend open voor de opa´s en oma´s.
Lub vroeg wie er bís abuelo waren (overgrootopa). In ieder geval éen van de heren bleek dat te zijn. En toen moest Lub natuurlijk trots zeggen dat ook hij overgrootopa was!
|
|
|
|
aardbeving
algemeen
|
16 Augustus 2007 | 13:28:48
|
lieve lezers,
ik wilde even laten weten dat we hier in de Heilige Vallei niets merken of hebben gemerkt van de aardbeving. Uiteraard vinden we het vreselijk wat er gebeurd is maar we willen ´het thuisfront´ even laten weten dat e.e.a. niet bij ons in de buurt is.
Laten we hopen dat het verder mee gaat vallen. Er zijn hier al problemen genoeg in het land en al mensen genoeg zonder degelijk dak boven hun hoofd.....
Lub en Ellen |
|
|
|
buiten de poort
Goed doel | het project van dag tot dag
|
11 Augustus 2007 | 18:08:20
|
Vaak vragen bezoekers zich af: zijn de mensen eigenlijk wel arm hier in de buurt. Ze zien er toch góed uit. Zeker voor de jongvolwassenen van de beroepsopleiding denk je wel eens: die zouden toch zo in Rotterdam kunnen lopen?
Maar dan vertelt Lub dat als ze ééns in de maand 1.25 euro voor de opleiding moeten betalen het merendeel daar écht een poosje over doet. Dat hebben ze gewoon níet. Deze week waren er weer 2 gebeurtenissen waarbij we met onze neus op de feiten werden gedrukt.
Maandag was een oudermiddag. Dat is overigens erg leuk want de meest autentieke mensen komen dan in het dagcentrum en bij veel ouders kan ik precies zien van wie zij ouder zijn maar dit terzijde. Aan het eind van de bijzondere bijeenkomst kreeg iedereen een zak kleding. En daar wáren ze toch blij mee! Helemaal dolgelukkig. En de ouder van het kind dat het meest zijn best heeft gedaan dit jaar kreeg een matras. Zij had tranen in haar ogen van geluk! Met het matras op haar rug rende ze zowat de deur uit. We hebben het dus over een zak kleren en een matras!
Het tweede voorval van de week had met Lisette te maken. Lisette is hier voor 5 maanden op bezoek. Zij is kunstenaar en doet een project over ´de Handen van Peru´. Omdat in Peru nog zoveel meer met de hand wordt gedaan dan bij ons vraagt zij de mensen van het materiaal waarmee ze normaal werken handen te maken. Daarvan komt later een tentoonstelling in Nederland, daar zal ik nog op wijzen uiteraard.
Een van Lubs leerlingen aan zijn dagelijkse bezigheden
Maar vanwege haar project ging Lisette van de week naar 3 leerlingen van Lub thuis en naar een oud leerling van Industriele Confectie. 3 van de 4 dagen kwam ze zwaar onder de indruk terug. ´Die mensen hebben helemaal níets´. En bij één van hen kreeg ze een maaltijd aangeboden. Lisette vroeg aan de overige familieleden: eten jullie niet? Nee, zegt de familie, wij eten later. Als Lisette aandringt om tegelijk te eten blijkt... dat er verder gewoon bijna niets meer ís. En dat is dus bij een leerling van Lub thuis, waarvan wij altijd denken; die kan zó door Rotterdam lopen.
De oma van het gezin vindt de hoed van Lisette prachtig!
Niets is hier wat het lijkt horen we wel eens. En dat is gewoon zo.... |
|
|
|
weer een bijzonder weekje
Goed doel | het project van dag tot dag
|
07 Augustus 2007 | 16:41:52
|
De week begint al bijzonder. Maandag komen Paul en Carla. Paul en Carla zijn vrienden van de familie Post (zie log over de container) en schijnen wel mooi te kunnen zingen.
Besloten wordt dat ze in de middag voor de kinderen van het dagcentrum mogen komen zingen. Zij komen een half uur van te voren om het geluid te regelen en ik ga even naar binnen om te kijken wat ze zoal doen. En dan hoor ik toch 2 stemmen, zó prachtig! Ik heb al tranen in mijn ogen. Paul zegt: begin je nú al?! Maar het is zo prachtig wat zij doen.
Als alle kinderen komen weten ze niet wat ze horen. Ze zijn volledig overdonderd. En wij ook. We hebben een prachtige middag. Ze doen zelfs nog een heel mooi lied voor Lub en mij als vrijwilligers. Dat is een geweldig cadeau?
Hier zingen Paul en Carla met de kinderen van Helena een lied
Ook het einde van de week is bijzonder. De beroepsopleidingen hebben 1.500 uur les in totaal en deze week is de tweede van de 3 fases afgerond. Er is een officieel gedeelte en daarna wordt een tentoonstelling gehouden. De industriele confectie doet uiteraard weer een modeshow en de andere klassen laten ook zien wat ze dit semester hebben gedaan. Indrukwekkend.
We hebben veel gasten op dat moment, iedereen komt geinteresseerd kijken. Zelfs onze vrienden van de stichting Hope komen de tentoonstelling bezoeken. Het is een succes. Op naar fase 3.
Electricidad tijdens de tentoonstelling
Zondag gaan we naar Cusco. We hebben een afspraak met een aantal andere stichtingen. We slapen bij Hotel Marani waar Lubs leeringen werken. Blanca zit heel serieus aan de administrate en Angel bakt de volgende ochtend ons eitje. Ze waren beiden wel geschrokken dat ´de teacher´ zou komen logeren maar het ging ze allemaal prima af.
Tot volgende week (waarin ik zal schrijven over de oudermiddag en over het werk van Lisette)
|
|
|
|
Angel, Blanca en de Amerikaanse Invasie
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
29 Juli 2007 | 22:55:26
|
Deze week week was druk. Bijzonder druk! Voor het eerst hebben we meer Amerikanen langsgehad dan Nederlanders.
Afscheid nemen was soms weer moeilijk. Nan, Carla maar ook Betty waren hier langere tijd en we hebben het leuk gehad en dan zijn ze ineens weg....! En dat vind ik dan heel moeilijk. Ik mis ze zoals ik vaker mensen ging missen die weg gingen.
Lisette Verkerk, een kunstenares is van de week gekomen. Zij blijft 5 maanden om kunst te maken met plaatselijke mensen. Ik zal er later eens een log aan wijden, als ik wat meer erover weet. Het is in ieder geval een leuke vrouw! En daar zijn we blij om.
Maar wie zijn Angel en Blanca, de twee namen in de titel?
Dat zijn leerlingen Engels van Lub. En daar wil ik het deze week over hebben.
Maar ik moet beginnen met Tineke, van de stichting Hope. Zoals bekend hebben we vriendschappen met een aantal mensen van verschillende stichtingen in Cusco. Tineke is oprichtster van de stichting Hope in Cusco, tevens bezitster van Hotel Marani, waarmee zij en Walter Meekes inkomsten genereren zodat ze geld hebben om van te leven.
Lub heeft Tineke vorige week gevraagd of zij geen stageplaatsen heeft voor een paar van zijn leerlingen en dan blijkt dat Tineke zowiezo mensen kan gebruiken in haar hotel.
Lub heeft de twee meest gemotiveerde en geschikte gevraagd of ze geinteresseerd zijn en dat zijn ze uiteraard. Ze maken een CV, hebben met Lub proefgesprekken en vertrekken vrijdag naar de grote stad Cusco voor sollicitatiegesprekken met Tineke. Tineke zegt later dat ze stikzenuwachtig waren maar... zij zijn aangenomen!
En Tineke garandeert dat ze nooit hoeven te werken op tijden dat ze de engelse les hebben en dat zij ze zal coachen en opleiden.
Dit is fantastisch nieuws. Een groot voorbeeld voor de anderen. Zo zie je, als ´kansarme´ leerling uit een gehucht bij Urubamba in de buurt kan je terecht komen in hotel Marani in Cusco.
Dit moet een opsteker zijn voor de hele klas. Het is dus gewoon mogelijk. Ook al ben je arm. En zo moeten ze natuurlijk allemaal aan de bak. Maar het begin is er.
Prachtig, zoals die dingen kunnen gaan.... dan is de week toch meer dan geslaagd. Of niet soms?
|
|
|
|
een vrije zondag
Goed doel | uitstapjes
|
23 Juli 2007 | 01:05:56
|
Meestal werken we. Maar sóms hebben we vrij. En meestal is dat op zondag. Als dat kan met betrekking tot de gasten. En deze zondag kan het.
Ik vind de vrije dagen nooit zo interessant om hier te beschrijven want daar komen we natuurlijk niet voor naar Peru. Maar vandaag wil ik het tóch doen...
Tommy en Helena hebben gevraagd of we allemaal (Nan, Carla en Amaru die op bezoek zijn) en wij, mee gaan paardrijden.
En als vorige week de lezers die me goed kennen verbaasd waren over mijn liefde voor de honden Llana en Griso, dan zullen ze deze week nog iets verbaasder staan over onderstaande foto´s van mij te paard. Mijn paard heet Domingo. Het is een prachtige tocht door de bergen. Nu ik zit te typen heb ik zadelpijn maar dat heb ik er graag voor over gehad.
dat ziet er toch niet uit als voor het eerst he???
ook zonder paard gaat het prima!!!!!
beneden ons de rivier Urubamba
leuk stel!
Amaru, Carla, Lub, Helena, Tommy en Nan
|
|
|
|
de honden
Goed doel | het project van dag tot dag
|
11 Juli 2007 | 23:09:27
|
Wat een onderwerp he, de honden. Maar ze beginnen een steed belangrijker rol te spelen in ons verblijf hier. Er zijn hier wél 10 honden. Grote en kleintjes. Ze hebben verschillende doelen. Waakhond, knuffelhond voor de kinderen en huisdier zijn de belangrijkste ´taken´.
Een aantal van de honden zijn favoriet bij de kinderen en worden dan ook super verwend door de kinderen. Ook Helena heeft haar favorieten maar er zijn er twee... die zijn van ons.
Natuurlijk niet écht van ons maar wij ontfermen ons over die twee. Ze heten Llana en Griso, zijn middelgroot, mensen zijn soms bang van ze maar ze zijn heel heel erg lief.
Dagelijks bestellen we broodjes voor de gasten en voor ons maar we bestellen er altijd stiekum twee extra. Eén voor Llana en één voor Griso. Helena mag dat niet weten, het heeft ook wel wat decadents. Maar ik geloof niet dat ze mijn weblog leest dus daar komt ze niet achter.
Als we uit eten zijn geweest neemt Lub ook altijd een doggybag mee voor Llana en Griso en toen we een paar dagen weg waren, zo hoorden we later, hebben Llana en Griso zich niet laten zien in de buurt van het Kuychihuis.
Toen we weer terugkwamen waren ze helemaal door het dolle heen.
Llana en Griso, niet de móóiste honden, maar wel de liefste
|
|
|
|
Herhaling: door de ogen van Rik van Iersel
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
22 Juni 2007 | 13:27:23
|
In juni 2006 zijn
Hans en Petra Simons (cameraman en regisseuse) samen met Rik van Iersel
afgereisd naar Peru.
Hier hebben zij
gedurende een week gefilmd. Eingelijk zoals de titel het
aangeeft.
Door de ogen van
kunstenaar Rik van Iersel kan de kijker zien en voelen waar ons project voor
staat.
Wij waren in 2006
een van de zes reportages. De Avro was zeer enthousiast over deze
uitzendingen.
De kijkcijfers waren
goed en zodoende is er besloten dat er een nieuwe serie geproduceerd zou gaan
worden voor 2007.
Één uitzending uit
2006 zou herhaald mogen worden. Petra en Hans hebben zich hard gemaakt dat de
keuze
zou vallen op onze
stichting. Dit is gelukt. Mil gracias!
Niet missen "Door de ogen
van Rik van Iersel staat gepland voor 14 juli Ned. 2 om 17.05 uur bij de
Avro. |
|
|
|
Engelse les
Goed doel | het project van dag tot dag
|
16 Juni 2007 | 19:05:35
|
De engelse lessen van Lub gaan goed. De leerlingen gaan steeds beter spreken en iedereen heeft er lol in. Dat moet eens beloond worden. Lub heeft een excursie georganiseerd naar Moray. Moray is een heel bijzondere Incasite waar de energie heel apart moet zijn (voor de genen die hier gevoelig voor zijn).
Donderdagavond braadt Lub kippepootjes ter voorbereiding. Wij hebben ook engelse gasten en natuurlijk Henny. Allemaal gaan ze mee. Allemaal in een volkswagenbusje op naar Moray.
In Moray heeft de engelse gaste, Sarah, op zijn écht engels een verhaal voorgelezen dat Aafke Lub had toegestuurd. Een heel mooi engels verhaal met een mooie boodschap. Na de engelse les begint de picknick en daarna de wandeling terug naar Salinas, een bijzondere zoutvlakte 13.5 km verderop.
Het wordt een prachtige dag en met spierpijn en zeer enthousiast komen Lub, Henny en de engelsen thuis. Iedereen heeft genoten.
En ik?
gewoon, net zo als altijd... aan het werk 
|
|
|
|
En dan staat Henny voor onze neus!
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
12 Juni 2007 | 03:26:32
|
Weer een leuke week achter de rug, zowel voor wat betreft onze bezigheden met de kinderen/jongvolwassenen als met de gasten. We hebben eigenlijk altijd erg leuke gasten maar deze week veel interessante en bijzondere gesprekken gehad met de sympatieke vader en zoon Smit (Jan Ferdel en Sven).
Maar dan belt Henny donderdag; ik denk dat ik maandag in Cusco ben. Is dat okee? SUPER! Wat verheugen we ons op haar komst. Lub en ik gaan naar Cusco om haar van het vliegveld te halen en dan zitten we samen thee te drinken in de tuin van het Monesterio en nog wat later zitten Henny en ik samen op het muurtje de maandagmiddagsport te kijken.
Zó leuk om haar te zien en zó leuk ook om haar alles hier te laten zien. Nu ik dit schrijf zit ik aan de muntendrop. Marcel had natuurlijk een droge worst voor Lub meegegeven, die heeft ie ook al bijna op.
Maar, wat een verrassing, Henny hier!
(voor niet ingewijden in onze familie/ vriendenkring: Henny is míjn beste vriendin, tevens schoondochter van Lub, zit een lang verhaal aan, niet belangrijk voor deze site)
Henny met Alex, Esteban, Edy, Rosa en Jessica
|
|
|
|
De kleintjes van Helena
Goed doel | het project van dag tot dag
|
02 Juni 2007 | 23:06:06
|
Helena heeft 17 kinderen die dag en nacht bij haar wonen. Het is heel verschillend op welke manieren ze hier terecht zijn gekomen, het enige dat ze volledig gemeen hebben is dat ze een achtergrond hebben die wij ons niet eens kunnen voorstellen. Die kinderen hebben meer meegemaakt dan wij ons kunnen beseffen.
De kinderen varieren in leeftijd. De jongste is 6 en de oudste al bijna 20 denk ik. En vandaag wil ik het over de kleintjes hebben. De kleintjes zitten op het dagcentrum en heb ik dus allemaal in de klas. Het zijn stuk voor stuk enthousiaste en drukke kinderen maar ook stuk voor stuk bijzonder áárdige kinderen. En bij tijd en wijle nog heel beleefd ook. Daar móeten Helena en de andere mensen die dichtbij de kinderen staan heel veel werk aan hebben en hebben gehad.
Gelukkig maar, maar het is eerlijk waar, ik heb niet ééns favorieten. Ik vind ze allemaal héél héél speciaal. Hierbij een aantal foto´s van:
de kleintjes van Helena: met dank aan Betty voor een aantal van de foto´s (vond ik op de pc hier en vond ik erg leuk)
Alex, Jose Antonio en Esteban
Marco
Juan Carlos (en op de rug Alex)
Rosa en op de rug Marco
Sadrac en Edwin
Sadrac, Alex en Fredy
Edy |
|
|
|
Stand van zaken met betrekking tot de container
Goed doel | oproep aan de lezers
|
31 Mei 2007 | 23:15:16
|
Naar aanleiding van de vraag van Claudia heb ik Han Reker even gemaild en gevraagd wat de stand van zaken is. Ik kreeg het volgende mailtje terug:
We zijn aan de 400 dozen. Hermien (dat is mijn zus) heb ik gevraagd om op jacht te gaan naar nog meer
kinder(sport) schoenen. Wie weet wat dat oplevert. Momenteel zijn de meeste dozen voor kleding volwassenen maar dat is een vertekend beeld. Er ligt nog zeer veel kinderkleding te wachten en
morgen komt opnieuw een lading binnen van een grote basisschool. Op 15 juni dan nog een braderie op de Floralaan school. Kinderkleding gaaty dus uiteindelijk de boventoon voeren van wat er tot nu toe is verzameld.
Verder staan er nog kruiwagens en kopieermachine klaar. En flink wat gereedschap.
We zitten dus aan de 400 dozen. Uiteindelijk kunnen er dacht ik 1000 dozen mee dus... een vrije interpretatie: alles van de oorspronkelijke lijst is nog steeds welkom en vooral kinderschoenen zijn wat ondervertegenwoordigd. Dus.......
veel groetjes
Ellen
En dan stond in de mail van Han ook nog:
´Vandaag vond ik de dozen van Hermien in de garage. Voortreffelijk werkt dat. Ik laat de poort open en ziedaar..... de garage vol dozen. En bovenop ... jaja een kruidkloek. Die is voortreffelijk. Ik proef speculaaskruiden en honing etc. Aafke kan er niet vanaf blijven. Wil je
misschien ook een stukje?´
Gemeen hoor Han!!!!!!!!
|
|
|
|
Loes en Rob, 2 punt.nl ers op bezoek, en hoe!
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
30 Mei 2007 | 04:53:22
|
Ik ken Loes en Rob doordat zij ook een ´PUNT.NL´ account hebben en óók in zuidamerika zitten.
http://zuidamerika.punt.nl
We schrijven elkaar wel eens, beiden in zuid amerika en beiden een weblog bij ´Punt.NL´, het geeft toch een band.
En dan mailt Loes, ze komen langs in Urubama. Dinsdag. Leuk, Rob en Loes in levende lijve ontmoeten.
En dan staan ze voor de poort, midden 20, twee rugzakken bij zich en een heel heel grote andere tas.
Zij zijn al maanden door zuid amerika aan het reizen en zijn net in Peru aangeland. Loes helpt me met douchen van de kinderen en gaat zelfs soep schenken als dat daar nodig is en we voelen ons prima thuis met elkaar.
En dan, na het avondeten, brengt Rob ´de tas´ Casa Kuychi binnen.
Hij gaat uitpakken. 3 voetballen, een wereldbol, 60 heel mooie elastiekjes voor de haren van de meisjes (en dát was nodig!), 70 stickervellen voor de jongens, heel heel veel pakken kleurtjes, pakken potloden, puntenslijpers, verfdozen, kwasten, stiften, stickers en noem maar op. De hele tafel ligt bezaaid met de mooiste en meest leerzame spullen voor de kinderen van het dagcentrum.
en hier ligt nog niet eens álles op tafel!!!!! hier zijn we nog druk aan het uitpakken
Loes en Rob, 2 twintigers al maanden op reis met het hart hélemaal op de goede plaats.
Zo´n bezoek is zo´n opsteker.
Nu liggen ze te slapen. Ik niet, ik schrijf even een stukje om te laten weten hoe zeer we hun opstelling en cadeaus hier waarderen.
Lieve Rob en Loes, heel veel dank voor alle mooie cadeaus, en ik weet zeker dat ik ook uit naam van de kinderen én Helena kan spreken. Kanjers zijn jullie! |
|
|
|
de dagelijkse douche
Goed doel | het project van dag tot dag
|
26 Mei 2007 | 16:26:12
|
Een groot deel van de week is inmiddels redelijk routinematig. Dat geldt zéker voor het douchen. Op dinsdag tot en met vrijdag tussen 13.30 en 14.30 assisteren Leonarda en ik de meisjes met douchen. Maanden geleden heb ik er al eens over geschreven maar ik zal hier vertellen hoe deze douchebeurten eruit zien.
Ik trek vóór het douchen ´mijn duikerspak´ aan zoals ik dat noem. Ik doe altijd slippers en een t shirt en kortere broek aan vanwege het gespetter.
Om 13.30 uur gaan de poorten open. Dan vliegen een aantal kinderen naar binnen en gaan in een rij staan vóór de douches. Voor ons zijn alleen de meisjes van belang. Dan roep ik: ´tres niñas por favor´ en dan stormen de eerste 3 de doucheruimtes binnen. Zij leggen hun aardappelen of mais die ze meenemen als bedankje voor de lessen en het eten bij de wasbakken, pakken een rode handdoek en duiken een hokje binnen.
De helft roept dan na 40 seconden iets wat ik nog steeds niet versta maar waarvan ik weet dat het de bedoeling is dat ik de douche even meng. Als ik dan in het hokje ben zeggen ze allemaal: ´caliente, caliente´ want ze zijn gék op een warme douche.
Nog 2 minuten later komt er een brul uit het hokje: ´señorita shampoooooo, a la amarillo/ naranjada/ roja´ Ze moeten namelijk de kleur van de deur van het hokje erbij roepen, anders weet ik niet wíe er shampo wil. En dán komt het moeilijkste deel van mijn werk. (Dit was allemaal simpel). Nu moet ik ze onder de douche vandaan krijgen. En dat... willen ze helemaal niet! Dan bons ik op de deur en roep ik ´RAPIDO!´. Maar dat helpt maar matig. En het lullige is, ik begrijp het zo goed. De meisjes hebben thuis geen douche, het is hier soms best koud buiten (we zitten ten slotte op 3000 meter) het zwarte vuil stroomt van hun af dus dat ze geen haast hebben is voor mij niet zo verwondelijk. Maar ik zet door...:! Dan roep ik: ´bijna klaar?´ ´No todavia´ roepen ze standaard terug. En dan uiteindelijk gaat tóch de kraan uit of ga ik gewoon het hokje binnen om m uit te doen.
Dan is Leonarda aan de beurt. Ze mogen kiezen tussen één vlecht, twee vlechten, éen staart, twee staarten of een ´media cola´ dat is een staart die zo half begint. De dames hebben practisch allemaal luizen en Leonarda knijpt die een soort kapot. Het volgende moeilijke van dit uur is de dames úit de doucheruimte te krijgen want het wordt natuurlijk steeds gezelliger naarmate het uur vordert. Steeds meer meisjes zijn klaar met douchen en hebben hun haar mooi en het wordt een soort clubhuis in de doucheruimte. Maar dat is nietde bedoeling. Met lichte druk zet ik ze buiten. Ze gaan dan eten (zal ik ook eens een stukje aan wijden).
Leonarda maakt 2 colas
Lub zegt altijd: ze zien er zo fris en vrolijk uit als ze bij jullie vandaan komen. En dat is ook zo. Jet had al eens gemaild: ´hoe is het met je schoonheidssalon?´. Ja, dát is het. Iedere dag hebben we een uurtje ´schoonheidssalon´.
Van de week had ik weer een heleboel nieuwe meisjes. Een stuk of 10. En wat ik dan vergeten was, die zijn weer zo groezelig, weten niet hoe een douche werkt, als ik het vergeet te zeggen houden ze hun onderbroek aan tijdens het douchen. En dan weet ik weer: goh, dat douchen heeft écht nut.
Routinematig schreef ik in het begin van dit stukje. Is ook zo, maar iedere dag wéér leuk! |
|
|
|
ZOEKEN VAN BOEK ENGELSE LES LUB: PAQUITA HEEFT PROBLEEM OPGELOST XXX DANK JE WEL!
Onderwijs/Bijzonder | oproep aan de lezers
|
24 Mei 2007 | 17:27:51
|
Dit keer een stukje van geheel andere orde. We hebben een vraag.
De lesmethode die hier gebruikt wordt voor de jongeren van 17 tot 30 jaar voor de lessen engels heet:
Side by Side
Third edition Book 2
by
Steven J Molinsky
Bill Bliss
Bij deel 1 zat een examenboek dat Lub altijd gebruikte als hij examens moest geven.
Deze week is de klas gestart met deel 2. Voor deel 2 hebben we geen examenboek. Er is wel een oefenboek waaruit hij examens zou kunnen halen maar hij heeft veel liever dat met het oefenboek ook geoefend wordt.
Nu kun je het examenboek wel verkrijgen maar alleen als je 30 lesboeken koopt. Het lukt ons niet het tóch te krijgen. Nu heb ik geprobeerd via marktplaats maar dat klapt er hier telkens uit. Ik weet niet hoe dat komt.
Lub heeft nu voor het eerste hoofdstuk zelf een examen gemaakt maar dat kost veel tijd. Dus, mijn vraag is:
zou iemand op de een of andere manier (via marktplaats of via connecties) het examenboek van ¨Side by Side deel 2´ kunnen bemachtigen????????
Als het eenmaal bij jullie is lukt het wel om het hier te krijgen (of door middel van scannen, of door mensen die deze kant uitkomen het mee te laten nemen, dat is van later zorg)
Ik hoop dat íemand van jullie het lukt!
veel groetjes en alvast bedankt
Ellen
Noot dag later: Paquita heeft het boek op de kop getikt. Samen gaan we kijken hoe we het in Peru gaan krijgen. Iedereen heel veel dank voor de hulp!!!  |
|
|
|
Mijn engelse lessen
Goed doel | het project van dag tot dag
|
20 Mei 2007 | 00:05:36
|
Ik vind mijn engelse lessen belangrijk.
De kinderen zijn welliswaar nog maar klein en het is heel moeilijk vooruitgang te boeken. Maar het feit dat ze op jonge leeftijd kennis maken met zo´n heel vreemde taal, zeker in een toeristisch gebied als de Heilige Vallei is voor hun toekomst waarschijnlijk zeer belangrijk.
Zo weinig Peruanen spreken een beetje engels, als je dat wél spreekt, kan je al snel als gids aan de slag of in een hotel.
Maar al zou het chinees zijn (waar je hier uiteraard weinig mee kan) het belangrijkste van de lessen vind ik dat je met veel aandacht en liefde met de kinderjes bezig bent. En dat ze leren dat het lokaal opgeruimd moet worden aan het eind van de les en dat ze gezellig meedoen en luisteren. En dat ze blij zijn als ze hun tekening mee naar huis mogen nemen. En dat ze leren dat ze niet eten tijdens de les en dat het niet zo gezellig is elkaar de hersens in te slaan. Eigenlijk vind ik dat alles nog veel belangrijker.
Van de week heb ik ´de familie ´doorgenomen met een klas met 10 jarigen. Vader, moeder, zus, oma, tante, baby, ze kwamen allemaal aan bod. Ik had een mooie kleurplaat (Had Matty voor me getekend, heel prachtig) waarin de kinderen in het engels ´sister´, ´brother´ enz moesten schrijven en die ze daarna mooi mochten kleuren.
Goed, de les zat erop en thuis heb ik de zaak nagekeken. Tot mijn verbazing was er één die zich niet helemaal aan de opdracht had gehouden maar op de achterkant was gaan tekenen.
En wel het volgende:
Ja, en als je dan af en toe in zo´n week dingen meemaakt die minder zijn... dan wordt dat toch in één klap weggevaagd door zo´n tekening!
Meer eer van je werk kan je toch eigenlijk niet hebben?
tot de volgende week maar weer. Oom Leo, dan zal ik uw nieuwe vragen ook weer eens beantwoorden. Maar ik moet eerlijk zeggen, ze worden wel steeds moeilijker!
groetjes
Ellen
|
|
|
|
beestenboel
Dieren | uitstapjes
|
12 Mei 2007 | 21:22:30
|
Zó, het is weer weekend. Ik kan weer heel veel schrijven, maar ik doe het lekker niet. Ik hou het deze week even bij deze 2 bijzondere foto´s
veel groetjes
Ellen
het lijken wel schapen maar het zijn dus allemaal lama´s!en op de bovenste foto ook (behalve ik dan..) |
|
|
|
Gasten
Goed doel | algemeen
|
06 Mei 2007 | 05:19:23
|
Vandaag zal ik het onderwerp gasten maar eens aansnijden. Zoals bekend is voor ons project een belangrijk onderdeel dat wij geregeld gasten langskrijgen. Hierdoor genereren we inkomsten waarmee we weer eten en schoolspullen voor de kinderen kunnen betalen.
Onze gasten zijn dan ook méér dan welkom. Zo hadden we afgelopen weekend Theo en Mia uit Belgie. Twee aardige mensen die maandagochtend om 6.30 na een door ons geserveerd ontbijtje richting Machu Picchu zijn vertrokken. In het weekend hadden we ook Esther en Ton, onze vrienden van Stichting Hope, die kwamen logeren met de vader van Esther en zijn drie zussen. Deze 4 waren bij Esther en Ton op bezoek en deden de Heilige Vallei aan. Zondag kwam Piet Romijn van de stichting www.stichtinglerenvanelkaar.nl een stichting die hier een mooi landbouw en veeteeltproject heeft. Hij kwam slechts eten en ons project bekijken.
de vader van Esther en onze Belgische gasten
Ton met drie tantes van Esther
Dan kwamen op zondagavond Miranda en Ebbo. Miranda en Ebbo zijn heel goede vrienden van Ewald en Sonja, en dát zijn weer goede vrienden van ons. Met Miranda en Ebbo zijn we heel gezellig uit eten geweest. Verder hebben we van de week Sjaak en Christel langsgehad (ik ben vergeten een foto van hen te maken!jammer, waren bijzonder aardige mensen). Dit zijn vrienden van de familie Post die de container uit Nederland laat komen. Ook zij hebben een paar nachtjes bij ons gelogeerd. En vrijdag kwam een groep van 15 mensen, níet om te logeren maar om rondgeleid te worden. Oja, vergeet ik nog bijna José van Join for Kids die woensdag nog een dagje mee kwam kijken. Na vorige week een week gelogeerd te hebben.
Miranda en Ebbo aan het ontbijt
Allemaal leuke mensen, allemaal gezellige contacten. Naast deze bezoeken hebben we onze lessen, het douchen en onze dagelijkse werkzaamheden. Dus....
al 2 weken terug, Henry op bezoek
vergeef me dat ik nog wat mail niet beantwoord heb en niet zo geregeld heb geschreven de laatste tijd. Ik zal mijn leven beteren.
de Canadezen van vorige week
Overigens is die groep van 15 man vrijdag even bij mijn engelse les mee komen kijken. De kinderen hebben net ´I like the flowers´ ingestudeerd en dat hebben we dus met alle kinderen én alle bezoekers heel mooi staan zingen. Het was énorm leuk.
Suus en Heidi uit Denemarken vorige week
Nu zullen jullie wel denken: is dát nu werken??? Ja, dat is dus werken. Ik heb toch ook nooit gezegd dat het vervélend werk is? Maar alle mensen die langskomen dragen bij aan het project en zijn ambassadeurs als ze weer thuis zijn. En allemaal zijn ze dus van héél groot belang voor ons.
Volgende keer weer over de inhoud van het project. Maar zonder geinteresseerden geen geld en zonder geld géén hulp aan hen die het zo keihard nodig hebben. |
|
|
|
De oranjeweek
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
29 April 2007 | 22:20:49
|
Morgen is de (oud) koningin jarig. Jan Willem, uit Cusco, belde ons of we ook naar de oranjeborrel kwamen voor de hier aanwezige Nederlanders. Het was een borrel georganiseerd door de consul.
Er waren véél mensen. Een aantal studenten Spaans, een aantal toeristen maar ook een aantal ´collega´s´ van bevriende projecten en van projecten die we nog niet kenden.
Heel geannimeerd hebben we staan kletsen. Leuk, zoveel fijne mensen te ontmoeten.
Maar wat voor Lub fantastisch was, het enige dat hij hier altijd mist.... ER WAS OOK HARING... ! Lub heeft de hele avond dicht bij de hapjestafel doorgebracht.
Verder gaat het prima. ¨I like the flowers´ een liedje dat ik tijdens de engelse les met de kinderen doe begint er góed in te raken.
Deze ontroerende foto wilde ik jullie niet onthouden.
|
|
|
|
de dag van het Peruaanse kind, uitgebreid gevierd op het project
Goed doel | bijzondere gebeurtenissen
|
15 April 2007 | 20:13:32
|
gisteren werd in Peru de dag van het Peruaanse kind herdacht. Nou ja, in Peru. In ieder geval op ons mooie project.
Alle medewerkers én de jongvolwassenen van de beroepsopleiding hebben gemeenschappelijk, onder leiding van Maria Elena, een gigantisch mooie dag georganiseerd.
Er kwamen 950 kinderen en enkele honderden ouders om deze dag met ons te vieren.
De jongeren van de beroepsopleiding hadden allemaal kinderspelletjes georganiseerd, de leerlingen van industriele confectie hielden een tombola, waarin de kleding die ze de afgelopen maanden hadden gemaakt werd verloot, de dokter had een actie waarbij alle kinderen hun bloedgroep werd bepaald (ik wist de mijne ook niet, het is B negatief). De tandarts had een speciale behandeling tegen Cara. Rijen kinderen werden hiervoor bij de tandarts behandeld.
Er waren muziekoptredens, de moeder van Maria Elena, een bekend actrice in Peru (Zuly Azurin, google maar) vertelde sprookjes in Ketchua, er was een soort Peruaanse K3 én er werd op een speelse manier over de rechten van kinderen verteld.
Alle aanwezigen kregen een kippenpootje met patat en een glas maissap en het was een ongelooflijk goede dag.
Er waren verschillende commissies, Lub en ik zaten in de film en fotocommissie (een commissie van 2). Dat was een mooie én interessante taak. We konden de hele dag óveral rondkijken. Als we in de ´toilettencommissie´ hadden gezeten, hadden we de hele dag mogen uitleggen aan de kinderen hoe een toilet werkt. Kijk, dan zie je toch een stuk minder van zo´n feest.
Om 11.00 uur zou de dag starten maar om 8.00 uur waren alle organiserende commitees al aanwezig om alles tot in de puntjes klaar te zetten. Om 10.00 uur stonden er al enorme rijen buiten de poort.
Toen het feest was afgelopen hebben de mensen van de beroepsopleidingen met zijn allen het hele terrein aangeveegd, schoongemaakt, afgewassen enz. enz. Dat is de fylosofie hier. Je krijgt hier welliswaar voor héél weinig een zeer goede opleiding, maar je moet wel je handen uit de mouwen steken als er wat te doen is. En dát gebeurt met overgave. Prachtig
Ik zei tegen Lub: ik zou echt níets weten wat beter had kunnen lopen deze dag. Wat een organisatie en wat een prestatie! Tot in de puntjes in orde.
Foto´s bijvoegen zal ik later doen. We zijn na het feest naar Cusco gegaan. Vandaag komt Henry, onze vriend uit den Haag hier aan. Hij is steward bij de KLM en vloog gisteren op lIma. Over een uurtje gaan we hier in Cusco met hem eten. Gezellig.
foto´s komen dus later! |
|
|
|
Een container vol spullen naar Peru!!!!
Goed doel | oproep aan de lezers
|
03 April 2007 | 22:54:48
|
Ondanks alle problemen die de eerste container heeft opgeleverd, gaan we toch weer een container naar Peru verschepen ! Dirk Post, directeur van Kogeko, heeft een internationaal transportbedrijf en vele connecties in die branche. Samen met zijn vrouw Tilly was hij in januari op ons project. Dirk heeft ons deze container aangeboden en hij garandeert dat die – zonder problemen – in Urubamba zal arriveren als we ons conformeren aan internationale eisen en douaneformaliteiten. Dat tekent:
DAT WE WEER HULP NODIG HEBBEN BIJ HET VERZAMELEN !!
We willen de container vullen met :
kinderkleding (jongens en meisjes in de leeftijd 0 – 18 jaar), ondergoed, pyjama’s, kinderschoenen (liefst sportschoenen t/m maat 39), dus ook babykleding. T-shirts en truien in alle maten (ook voor volwassenen) trainingspakken, spijkerbroeken (alle maten), jassen, dekbedden, dekbedhoezen, dekens, lakens, handdoeken, partijen tandpasta en tandenborstels, tweedehands mountainbikes en onderdelen,.
Voor onze opleidingen:
* industriële confectie: gordijnen/grote lappen/rollen stof, naalden, garens.
tweehands paspoppen in diverse maten.
* tuinieren: schoffels, harken, schoppen, kruiwagens, motorgrasmaaimachines
kantensteker, snoeitangen, metaalscharen.
* de opleiding tot timmerman: hamers, boormachines, beitels, spijkers, draaibank,
zaagmachines
* de opleiding elektricien/elektronica: draad, schroevendraaiers, weerstanden
leermiddelen:
pennen, potloden, kleurtjes, stiften, waterverf, knutselspullen (prik, plak, knip) kralen, linten, knuffeltjes, klei, leerzame spelletjes voor kinderen vanaf 6 jaar. speelgoed (geen kwetsbaar speelgoed en geen speelgoed dat op batterijen werkt)
gymnastiek/sport
: ballen, netten, judomatten.
serviezen (dus niet 1 kopje maar 12 dezelfde borden) liefst hotelporselein, besteksets, keukengerei, broodbakmachines, rookoven, pannensets en instellingspannen (dus hele grote pannen), bekers, mokken, spaarlampen met lichtsensor.
NIET
bedjes, kasten, bureaus, jurken, overhemden, pantalons, colberts of kapotte, ongewassen en/of incomplete spullen.
Alles willen we aangeleverd krijgen in “bananen” dozen. Je kent ze wel die stevige dubbele dozen. De dozen kunnen worden ingeleverd bij Han en Jan Reker (afspreken via email, hanreker@hotmail.com ) . Ze gaan daarna naar de zolder bij Rob van Engelen om daar te worden geïnventariseerd en voorzien van lijsten met de exacte inhoud.
Het is onze bedoeling om in september de container naar Peru te verschepen.
Alvast bedankt voor jullie hulp !!
Stichting Kuychi Eindhoven - Stichting Ninos del Arco Iris |
|
|
|
Dit is méér dan een druppel
Goed doel | het project van dag tot dag
|
01 April 2007 | 21:33:55
|
¨Dit is méér dan een druppel¨, met deze woorden kwam Lub thuis afgelopen vrijdag. Iedere vrijdag wordt voor de leerlingen van de beroepsopleiding iets speciaals gedaan. Een lezing over een mooi onderwerp of er komt een zanger of wat dan ook. In ieder geval iets waardoor de leerlingen meer meekrijgen dan alleen het vak waarvoor ze komen.
En zo was deze vrijdag een mevrouw aanwezig die voorlichting kwam geven over de rechten van het kind. Bijvoorbeeld het feit dat een gehandicapt kind dezelfde rechten heeft als een níet gehandicapt kind is iets waarvan men hier nog vaak doordrongen moet worden. Men ziet een kind met een handicap als straf van God. Voorlichting aan deze groep over zo´n onderwerp is dan ook uitermate belangrijk. Er werd ook een spel gespeeld door alle leerlingen met kaartjes met vragen om de bewustwording over dit onderwerp te verhogen.
de beroepsopleiding bezig met het bewustwordingsspel: ´rechten van het kind´
Het was een prima week, de lessen gingen goed, de gasten (Truusje en Harry, Truusje is een zeer fanatiek vrijwilligster voor het project in Eindhoven) enorm gezellig, en de belevenissen weer interessant. Zaterdag in Cusco kennis gemaakt met Tineke, een van de twee oprichters van Stichting HOpe. Een zeer gedreven en symphatieke vrouw.
En nu maar weer opladen voor de komende week. De Heilige Week. Een belángrijke week voor de Peruanen. |
|
|
|
Engels en Inkales
Goed doel | het project van dag tot dag
|
23 Maart 2007 | 14:22:24
|
Vorige week vrijdag had ik een ´belangrijke afspraak´ met een hotel hier in de buurt. Zij wilden ons misschien als overloop gaan gebruiken als ze vol zouden zitten. Goed nieuws! De afspraak móest en zou op vrijdagmiddag. Dan geef ik normaal engelse les maar de ´belangrijkste´- in dit geval het hotel- bepaalt dan blijkbaar het tijdstip.
Maria Elena vroeg of Lub mijn engelse lessen wilde overnemen maar dat zag hij helemaal niet zitten. ´head shoulder knee en toe´ met 9 tot 12 jarigen. Nee, dat ging m wat te ver. Maar hij had een erg leuke oplossing. Hij heeft 2 meisjes uit zijn klas gevraagd, of zij mijn engelse lessen voor een keer konden overnemen. Tenslotte hebben de dames al meer dan 4 maanden iedere week 10 uur engels, dat moet toch lukken.
De meisjes vonden het niet alleen goed, ze vonden het práchtig! En zo heb ik mijn lesstof netjes overgedragen aan de enthousiaste leerlingen van Lub.
Wat blijkt, vrijdag, op de valreep belt het hotel af. Zo is het hier ook, de ´belangrijkste´ partij kan het ook gewoon laten afweten op het laatste moment. Wen er maar aan, hoor ik hier vaak, maar dat ben ik niet van plan. Ik vind dat een heel slechte gewoonte waar ik níet aan wil wennen. Om niet ook op het laatste moment te switchen heb ik de leerlingen van Lub mijn klassen gewoon laten doen en had ik een onverwacht middagje vrij.
Wel weggegaan natuurlijk, anders zou het niet leuk zijn voor die nieuwe ´juffen´. Ze hebben het ontzettend leuk gevonden bleek achteraf.
Gisteren hadden alle leerlingen van het beroepsonderwijs een lezing van een enorm leuke man die helemaal thuis is in het Inkarijk. Hij heeft ook meegedaan aan opgravingen bij de Machu Picchu en wist alles van de Inka´s. Wij zijn ook gaan luisteren.Heel boeiend (voor zover we het begrepen). Zo krijgen de leerlingen hier meer mee dan alleen het vak waar ze voor komen. Daar probeert Helena altijd aan te werken.
de klas van Lub |
|
|
|
mijn langverwachte kolibri
Dieren/Vogels | bijzondere gebeurtenissen
|
18 Maart 2007 | 15:38:17
|
hierbij dan mijn beroemde kolibri foto´s. Ik zeg met recht beroemd. Kijk maar eens op:
Irene uit Noorwegen, van back2nature, heeft gevraagd of ze mijn kolibrifoto op haar site mocht zetten! Daar was ik natuurlijk trots op.
Overigens is dit reisbureau zeer begaan met ons project. Lees maar eens op hun site.
Deze foto´s heb ik hier op het project genomen! |
|
|
|
Cruz del Sur
Natuur | uitstapjes
|
16 Maart 2007 | 14:21:16
|
Zo, weer een vraag beantwoord. Ik dwaal wel wat af van de doelen van het project maar dat vergeven jullie me vast wel he. Gisteren zijn we dus naar een sterrenwacht geweest, met alle kinderen van Helena. Hier hoopte ik het antwoord te krijgen op de vraag of je het zuiderkruis hier goed kan zien. Ja, oom Leo, héél goed! Heel erg duidelijk.
Het heet hier trouwens Cruz del Sur. Die link had ik nooit gelegd. Een heel grote busmaatschappij waarmee we vorig jaar vaak hebben gereisd in Peru heet zo ook. Zuiderkruis dus.
Voor degenen, die net als ik, niet echt wisten wat het ¨zuiderkruis´ was (ja sorry hoor, niet zo algemeen ontwikkeld, het spijt me) volgt een uitleg:
Zuiderkruis
Het sterrenbeeld Zuiderkruis vormt een bezienswaardig heid voor allen die naar het zuiden reizen. Door zijn heldere sterren is het een zeer opmerkelijk sterrenbeeld.
Samen met de rijke achtergrond van de melkweg vormt het een sieraad van de tropische nachten.
Hieronder tref je enkele gegevens aan over de helderste sterren van het sterrenbeeld Zuiderkruis. Achtereenvolgens vind je de Griekse letteraanduiding, de naam, de afstand in lichtjaar, het spectraaltype, de schijnbare magnitude
en tenslotte de absolute magnitude.
alfa1 Cru Acrux B1 300 lj 1,58 -3,4
alfa2 Cru B1 300 lj 2,09 -2,9
beta Cru B1 490 lj 1,50 -4,5
gamma Cru cM4 220 lj 1,61 -2,4
Zoals je kunt zien is de ster Alfa van dit sterrenbeeld een dubbelster. De kleine letter c voor het spectraaltype geeft aan dat we te maken hebben met een heldere super reus.
De Latijnse naam van het sterrenbeeld Zuiderkruis is Crux.
Bij gebruik van de tweede naamval (genitief) wordt dit Crucis. Als we het hebben over de ster alfa (a) van het sterrenbeeld Zuiderkruis zeggen we a Crucis of schrijven a Cru, want de officiële afkorting van het sterrenbeeld Zuiderkruis is Cru.
Het Zuiderkruis is het kleinste sterrenbeeld aan de hemel.
Het werd pas in de zeventiende eeuw ingevoerd en is vooral bekend doordat de lange balk van het kruis vrijwel precies naar de zuidelijke hemelpool wijst. Tussen de sterren Alfa en Beta ligt de Kolenzak. Dat is de grootste donkere wolk van interstellair gas en stof aan de hemel.
Bij het trefwoord sterrenbeelden vind je een lijst van alle 88 sterrenbeelden die er zijn.
Fijne dag allemaal! |
|
|
|
Alweer antwoorden op gestelde vragen
Goed doel | het project van dag tot dag
|
15 Maart 2007 | 15:43:29
|
Alweer vragen te beantwoorden; nou daar komen ze;
1 hoe ziet de sterrenhemel eruit? zie je het zuiderkruis?
Jee, wat vraagt u me nu? Het wordt wel steeds ingewikkelder. Vanavond gaan we naar een sterrenwacht hier in de buurt. Met alle kinderen van Helena. Dan ga ik het antwoord op deze vraag oplossen.
2 hoe lang doet Lub over het koken van een eitje
Ik was ietwat beledigd, dat er niet stond: hoe lang doe JE over het koken van een eitje maar dat er maar vanuit werd gegaan dat dat Lubs werk was. Nu ís dat ook wel zo. Ik heb nog geen eitje gekookt, maar....
Ja, dat was vreemd, in de eerste weken mislukten de eitjes altijd. Wij begrepen het niet. Heel langzaam drong tot ons door dat op deze hoogte de tijden veranderd moesten worden. Inmiddels weten we dat je een heerlijk halfhard eitje in een minuut of 8 krijgt.
3 hoe is de watervoorziening/druk
De druk is volgens mij normaal. Daar merk ik eigenlijk niets bijzonders aan
4 wie betaalt de dokter
Een belgisch ziekenhuis uit Eeklo heeft de totale medische practijk hier opgezet. Jaarlijks betaalt een klein groepje mensen, afkomstig van dit ziekenhuis en omgeving, door middel van het organiseren van evenementen de medische kosten van het project. Een van de mensen uit het ziekenhuis, Marianne du Pre, zit ook in het bestuur van de stichting Kuychi. Vroeger waren de artsen vrijwilligers uit Belgie en Nederland, sinds er een vaste Peruaanse arts zit, betaalt dit groepje belgische medische mensen en hun omgeving haar salaris en nog steeds de medische kosten.
Gisteren zijn we weer met de dokter meegegegaan een klein dorp in. Zeer goed werk verricht zij daar. Het dorp was overigens zo arm dat we ook zakken kleding hebben gegeven. Met zeer veel dank werd dat in ontvangst genomen. Het was niet moeilijk te zien hoe welkom dat daar was.
5 kunnen de kinderen lezen en schrijven
Ja, in principe zitten de kinderen allemaal in de ochtenden op school in Urubamba of omgeving. Daar leren ze lezen en schrijven. Welliswaar in een tempo waar je een beetje van schrikt maar ze leren het allemaal wel. De 17 kinderen van Helena zitten op een particuliere school. Je ziet dat die dan ook een veel hoger niveau hebben. Wat mij heel erg opvalt is dat de concentratie 0 is in de klas. Zeer snel afgeleid. Ik merk al dat het beter wordt maar zij zijn duidelijk niet gewend om zich te concentreren. Dat maakt het moeilijk.
6 moeten de gasten voor de bungalows zelf voor hun eten zorgen
Nee, die eten met ons mee. Er zijn 2 keukens op het project. Eén voor de kinderen uit de dagopvang en één voor het familiehuis (Helena met de 17) plus gasten plus vrijwilligers. De gasten eten samen met de vrijwilligers het -altijd- smaakvolle eten uit de tweede keuken. Een menukaart hebben we niet. Dat zou niet te doen zijn.
7 eten de gasten mee met de kinderen
Nee, met de vrijwilligers, maar als ze bij de kinderen willen kijken is dat geen enkel punt. Dat vinden de kinderen ook leuk!
Oom Leo en pa, ik hoop dat ik hiermee jullie vragen heb beantwoord
de zakken kleren voor alle kinderen op het spreekuur (met kleding voor het hele gezin) |
|
|
|
Machu Picchu. één van de nieuwe 7 wereldwonderen
Reis/Peru | oproep aan de lezers
|
14 Maart 2007 | 02:19:10
|
Momenteel wordt overal op de wereld gekozen voor 7 ´nieuwe´ dat wil zeggen, nog bestaande wereldwonderen. Machu Picchu staat ook op de shortlist.
Het zou natuurlijk een grote opsteker zijn voor het toerisme in Peru als Machu Picchu erbij komt.
De IJffeltoren staat ook op de lijst. Daar gaan natuurlijk alle Parijzenaars op stemmen. Maar de Peruanen hebben geen computer!
Niet eerlijk he. Maar met zijn allen krijgen we de Machu Picchu wel op de kaart!
Stemmen:
|
|
|
|
wat deze week ons gebracht heeft
Goed doel | het project van dag tot dag
|
09 Maart 2007 | 13:50:08
|
Deze week, beginnend bij vrijdag, is weer een bijzondere week geweest. Vrijdag was de eerste fase van de beroepsopleiding afgerond. De beroepsopleidingen duren in totaal 1500 uur en zijn opgedeeld in verschillende fases. De ´basic´ fase was nu klaar.
Dit kreeg een feestelijk tintje. Iedere beroepsopleiding had een ´tentoonstelling´ georganiseerd van de werken die gemaakt waren. Zo hield industriele confectie een modeshow, carpenteria liet hun prachtige houten werken zien, electra legde uit hoe electriciteit in een huis moest worden aangelegd en de computeropleiding liet diverse werken in word, excell en nog een aantal andere programma´s zien. Met name die laatste groep was ik erg van onder de indruk. Wat kunnen ze al veel!
Overigens, dat is een leuk verhaal, vorig jaar heeft een nederlandse man die lucht kreeg van het project Helena gezegd: ik zamel voor jou geld in voor 10 computers en kom ze bij je installeren. Als je vooruit wilt in zo´n land moet je toch ook met computers kunnen werken. Vorig jaar is deze man 3 maanden hier geweest en heeft de hele zwik aangelegd. En er wordt enorm veel gebruik van gemaakt, zowel door de beroepsopleiding als door de kinderen in de middag.
De beste van iedere klas kreeg een aparte vermelding, zo kreeg e.e.a nog een officieel tintje.
de besten van de klas! (op de achtergrond industriele confectie met zelfgemaakte shirts)
In de avond hebben we het afscheid van Aafke gevierd (of hoe noem je zoiets). Het was erg gezellig. Zaterdagochtend hebben we Aafke uitgezwaaid. Zij zag er wel wat tegenop om weer ´het normale leven´in te gaan maar inmiddels weet ik (ze is gisteravond thuisgekomen) dat ze een fantastisch welkomstfeest heeft gehad en er weer helemaal zin in heeft.
Zaterdag zijn we dus, na het vertrek van Aafke, naar ons definitieve onderkomen gegaan. Het was wel goed dat we nu onze spullen een definitieve plek konden geven.
Andere vermeldenswaardige zaken: we hebben het reisbureau back2nature langsgehad. De noorse Irene en de Peruaanse Dennis. Zij waren zo enthousiast dat ze van de week een enorme lijst reserveringen hebben gedaan. Uiteraard waren we superblij en ook in Eindhoven werd het glas erop geheven. Logisch! Alles wat zo binnenkomst is inkomsten voor het project en dus voor de kinderen!
Lub is van de week met de dokter naar een nieuw dorp geweest. Hij kwam zwaar onder de indruk thuis. Die mensen leven daar, zo zei Lub, zoals bij ons de beesten niet eens meer leven. Er waren 80 mensen op het spreekuur, waaronder heel veel kinderen. Ze hadden allemaal last van parasieten. Magout (de dokter) en Martha (de assistente) wisten er wel raad mee. Allemaal kregen ze pillen en Magout drukte de kinderen op het hart dat het allerbelangrijkste was om dit te voorkomen:handen wassen voor het eten. Hygiene lijkt toch een heel groot probleem hier.
Dan heb ik een nieuwe truc voor mijn engelse lessen. Ze zijn -ja, ik begrijp het ook niet- gek op proefwerken! Ik heb gisteren een proefwerk gegeven en daar werden ze helemaal enthousiast van! Nou, die moet ik onthouden.
de computerklas geeft een demonstratie |
|
|
|
Conny, speciaal voor jou
Goed doel | het project van dag tot dag
|
05 Maart 2007 | 03:14:00
|
Conny, jij wilde wat kinderen op de foto? Hier zijn een paar foto´s met kindertjes
xx
in het dagcentrum
 René kan prachtig dansen
|
|
|
|
de vragen van oom Leo
Goed doel | algemeen
|
05 Maart 2007 | 02:48:28
|
via mijn e mail heb ik van mijn oom Leo een paar vragen gekregen die ik hier ga beantwoorden:
Hoe is het eten,1 warme maaltijd per dag ? aardappels ,vlees en groente?
´s ochtends een plat broodje, lijkend op een soarmabroodje. Meestal kookt Lub er een eitje bij, daarvan zijn er genoeg.
´s middags eten we warm. Meestal zonder vlees maar heel soms mét. En dan is dat meestal kip. Zonder vlees lijkt niets voor ons maar we genieten van het eten dat heerlijk gekruid is. ´s avonds eten we meestal soep, of wat rijst met een gebakken banaan en een gebakken eitje erover. En eigenlijk vooral veel groente. Vaak maiskoekjes. Eigenlijk is het heel gevarieerd en vreselijk smakelijk. Bij het middagmaal en het avondmaal zit altijd een kan sap. Uitgeperst van het een of ander. Een beetje ondefinieerbaar wat mij betreft maar vaak van mais geloof ik. We hebben niets te klagen.
Wat voor soep eten ze daar?En wat voor fruit?
We eten vaak soep. Dat is vaak linzensoep of van andere groentes. Nooit van bouljon. Ook vaak soep met stukken aardappel erin. Erg smakelijk altijd. Fruit: wat ik al zei: uitgeperste ondefinieerbare dingen als sap bij de maaltijden. Los fruit eet ik eigenlijk niet. Ja, soms een banaan. Op de schaal ligt altijd ook iets waarvan ik de naam niet weet maar het is familie van de komkommer.
Hoe ver zitten jullie van het dichtsbijzijnde dorp af?
We zitten 3 kwartier lopen van Urubamba af. Maar... je loopt naar beneden, dat is lekker. Terug nemen we dan een motortaxi. Dat is zo´n driewieler. Kost 2 sol ( 50 eurocent). We nemen ook vaak een taxi want we vinden het bijna asociaal om met onze gezamelijke 165 kilo in zo´n ding plaats te nemen. Dan mol je zo´n taxi zijn we altijd bang. Het hele stuk gaat namelijk over een hobbelig zandpad bergop. In Urubamba hebben we trouwens een heerlijk restaurantje waar je kip met patat kan krijgen, onze normale zondagse kost in Belgie. Ook zit er een goede pizzaria.
In Het zuiden van de VS en in Mexico kennen ze de Madonna van Guadaloupe.Is die ook bekend bij jullie of is er een andere?
Deze heb ik bij Helena nagevraagd. Ja, de madona van Guadaloupe kennen ze hier ook. Maar er zijn er meer. Helena zelf is ´fan´ van (en nou ben ik het weer vergeten, maar volgens mij heet ze) de bruine Madonna.
Oom Leo, ik hoop dat ik hiermee uw vragen beantwoord heb. |
|
|
|
|
logs
Ons vertrek
Feliz Navidad!
vandaag de laatste engels
mi feliz cumpleaños
de container is gearrivee
een prachtig staaltje Inc
De container is vrijgegev
kookles van señor Lub
Casa Kuychi, hoofdsponsor
Antóóóóónia
Andere Nederlandse sticht
de Incatrail
de gasten van dit weekend
feest in Moray
afscheid nemen
weer terug, weer aan de s
Tijdelijk afwezig
de verjaardag van Lub
25 augustus, vliegerdag
De container kiest het ru
Opa en Oma dag
aardbeving
buiten de poort
weer een bijzonder weekje
Angel, Blanca en de Ameri
een vrije zondag
de honden
Herhaling: door de ogen v
Engelse les
En dan staat Henny voor o
De kleintjes van Helena
Stand van zaken met betre
Loes en Rob, 2 punt.nl er
de dagelijkse douche
ZOEKEN VAN BOEK ENGELSE L
Mijn engelse lessen
beestenboel
Gasten
De oranjeweek
de dag van het Peruaanse
Een container vol spullen
Dit is méér dan een drupp
Engels en Inkales
mijn langverwachte kolibr
Cruz del Sur
Alweer antwoorden op gest
Machu Picchu. één van de
wat deze week ons gebrach
Conny, speciaal voor jou
de vragen van oom Leo
afscheid van onze eerste
de dokter en Lub op woens
Een voorspoedig weekje
knollen voor citroenen, e
Carnaval in de heilige Va
de verjaardag van Helena
De douche en de Dokter
inschrijven voor het nieu
En nu gaat het echt begin
we zijn er!
Waar zitten we straks
De koffers en het afschei
Thika en Acatravel, wat e
van Slagmaat advocaten za
Koop en Marianne op bezoe
Hartelijk welkom bij Lub
Kuychi door de ogen van R
rubrieken
algemeen
het project van dag tot dag
overdenkingen
bijzondere gebeurtenissen
uitstapjes
ontmoetingen
oproep aan de lezers
reacties
fotoalbum
updates
zoeken
punt.nl
Maak hier je GRATIS eigen weblog, gratis fotoalbum, startpagina, of webmail aan!
Leg snel je eigen punt.nl naam vast.
|
|
